Dzisiejsze rodziny wyglądają różnie. Kwadratowo i podłużnie.
Kiedyś nawet natknęłam się na taka książkę dla dzieci tłumaczącą pociechom ową wariację podstawowej jednostki społecznej.
Oj, zdziwiła się wtedy pewna tradycyjna cząstka mnie.
Moją Rodzinę charakteryzuje przede wszystkim właśnie owa różnorodność, a przy tym najbardziej bolesna kwestia, którą nazwałabym rozrzutem przestrzennym. I na tym pragnę się zatrzymać.
Różne regiony Polski to najbardziej optymalna opcja.
Dotąd przez ponad 10 lat moja jedyna Siostra wraz ze swoja rodziną zamieszkiwała Wielka Brytanię, ale postanowili wkrótce przetransportować cały swój dom na koniec świata.
Przed kilkoma dniami wróciłam od niej i czułam, jak to wszystko wielkimi krokami idzie do przodu, jak dom się sprzedaje, jak rzeczy się pakują, jak rozmowy się toczą w jednym kierunku…
No i rzewność we mnie rośnie wprost proporcjonalnie do zbliżającej się rzekomej daty przeprowadzki na Antypody…
Jest to zjawisko obce komuś, kto zazwyczaj zamieszkuje śródkontynentalną krainę, zwaną Polandią. Tutaj potrafi tak być przez miesiąc. Już zakupiłam kurtkę przeciwdeszczową, o której w momencie wysokiego pobudzenia emocjonalnego związanego z wyjazem- zwyczajnie zapomniałam. A teraz się szykuję na kalosze. Nie mogę się bez nich obejść, więc biegam w 
pożyczonych od Mr B., męskich o 2 numery za dużych i do tego...nie kolorowych! Ratunku...
No wszystko, po prostu cały mój świat się zmienia podczas tego deszczu. Ech...
I przypomina mi się piosenka, którą poznałam dzięki Evie Cassidy, ale pokażę tutaj wersję wyjątkową na dzisiejszy dzień, tak by dodać animuszu. Jest rok 1963 i przed Państwem... Judy Henske!
Wade in the Water
Wade in the Water Children
wade in the Water,
God's gonna trouble the Water
Who's that young girl dressed in red
Wade in the Water Must be the Children that Moses left
And God's gonna trouble the Water ....
Następnego dnia spędziłam popołudnie w Empiku ze słuchawkami na uszach w sekcji klasyka- jazz. I tylko zasobność portfela nie pozwalała mi kupić wszystkich płyt, które przesłuchałam. Kupiłam tylko kilka. A mina moja, kiedy te nuty wsiąkały we mnie- będzie się jeszcze snuć legendą przez długi czas po megastore na Marszałkowskiej.
Na ile wysokie obcasy zmieniają osobowość kobiety?
Przechodząc okres i przedszkolnej fascynacji obcasami wszelakiego rodzaju (słynny spacer w wykradzionych mamie butach o 5 numerów za duzych na rynek po ołówki i notesy-serio, serio!), potem bunt poczatkującej nastolatki w glanach, ewentualnie martensach w uroczych swetrach szerszych niż dłuższych, aczkolwiek do kolan, po kuszenie maturzystki by wystąpić na "francuskiej szpilce" zakończonej prośbami Grzesia o zmianę obuwia w trakcie balu studiówkowego. 
